نفس اگر امان نداد روی خوشی نشان نداد

رفت ودوباره بر نگشت مرا دوباره جان نداد

دست و زبان من تو باش نامه رسان من تو باش

حافظه ی تبار من نام نشان من تو باش

بگو حکایت مرا قصه ی هجرت مرا

توشه ای از غزل ببخش راه زیارت مرا

تو جان من باش وبگو جانان من باش و بگو

به یاد من باش و بگو میلاد من باش و بگو

نفس اگر توان نداد مرا دوباره جان نداد

به این همیشه نا تمام زمان اگر امان نداد

تو جان من باش وبگو زبان من باش و بگو 

بر سر گل دسته ی عشق اذان من باش و بگو

بگو که مثل من کسی به پای عشق سر نداد