من پذیرفتم شکست خویش را

پندهای عقل دوراندیش را

من پذیرفتم که عشق افسانه است

این دل درد آشنا بیگانه است

آرزودارم تو هم عاشق شوی

آرزودارم بفهمی درد را

تلخی برخوردهای سرد را

میرسد روزی که بی من سر کنی

میرسد روزی که مرگ عشق را باور کنی